Tue, 17 October 2017
Your Visitor Number :-   1096582
SuhisaverSuhisaver Suhisaver
ਆਰੂਸ਼ੀ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਜੇਲ੍ਹ 'ਚੋਂ ਰਿਹਾਅ               ਤਖ਼ਤ ਸ੍ਰੀ ਪਟਨਾ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਬੀਬੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ              

ਪਿੰਜਰਾ - ਸਰੂਚੀ ਕੰਬੋਜ

Posted on:- 25-08-2017

suhisaver

ਸਮਾਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਛੇ ਵਜੇ ਦਾ ਘਰ ਵਿਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਹਿਲ ਕਦਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇਕ ਅਜਬ ਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਝਲਕ ਰਹੀ ਹੈ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਕਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ ਨੇ ਨਾ ਸਭ ਘਰ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਹੋਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ ਸਭ,ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਨਸੀਬ ਹਾਂ ਮੈਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਐਨੇ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਹੋ ਰਿਹਾ।ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ! ਮੈਨੂੰ ਐਨੇ ਚੰਗੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਭੇਜਣ ਲਈ।

ਸਮਾਂ ਛੇ ਵੱਜ ਕੇ ਪੰਤਾਲੀ ਮਿੰਟ, ਆਖਿਰ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਸਾਹ ਲਿਆ।ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਆਪਰੇਸ਼ਨ ਰੂਮ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੇ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਆ ਕੇ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ 'ਮੁਬਾਰਕ ਹੋਏ! ਬੇਟੀ ਹੋਈ ਹੈ '।

ਅਚਾਨਕ 'ਬੇਟੀ ਹੋਈ ਹੈ' ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਪਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਦੌੜਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਫਿੱਕੀ ਪੈ ਗਈ।ਮੇਰੇ ਮੰਮੀ ਅੰਦਰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟੇ ਇੰਤਜਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੱਥਰਾ ਗਈਆ ਪਰ ਪਾਪਾ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੱਕ ਨਾ ਆਏ।ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਘਰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਪਾਪਾ ਨੇ, ਅੱਗੋਂ ਦਾਦੀ ਨੇ ਚੁੱਕਿਆ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ 'ਕੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ' ਕਹਿ ਫੋਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ।

ਅੱਗੇ ਪੜੋ

ਗਰੈਜੂਏਟ ਚਾਹ ਵਾਲੀ - ਸਰੂਚੀ ਕੰਬੋਜ਼

Posted on:- 23-07-2017

suhisaver

ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬੜੀ ਅਜੀਬ ਤੇ ਬੇਰਹਿਮ ਹੈ ਹਰ ਮੋੜ ਤੇ ਨਵਾਂ ਹੀ ਇਮਤਿਹਾਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।ਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਪਰ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਭਰ ਭਰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲੁਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਪਲ ਪਲ ਵਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।ਕਈ ਲੋਕ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹਨ ਤੇ ਕਈ ਕੁਝ ਨਾ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹਨ।ਕੁਝ ਨੇ ਜੋ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਨੀਚਾ ਦਿਖਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਜੋ ਹਰ ਪਲ ਸਰਬਤ ਦਾ ਭਲਾ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਨ।ਕੁਝ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੀ ਨਿਮਰ ਦੀ ।ਇਕ ਛੋਟਾ ਤੇ ਸੁਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ ਉਸਦਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਸਰਜਨ ਸਿੰਘ ਤੇ ਮਾਂ ਬੇਅੰਤ ਕੌਰ ਖੁਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਸਰਜਨ ਸਿੰਘ ਇਕ ਰਿਕਸ਼ਾ ਚਾਲਕ ਸੀ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਕੌਰ ਘਰਬਾਰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਸੀ।ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਲਾਡਲੀ ਅਤੇ ਇਕਲੌਤੀ ਧੀ ਸੀ ਨਿਮਰ।ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਨਿਮਰ ਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਣੇ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸਨ।ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਉੱਚਾ ਨੀਵਾਂ ਬੋਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਬਸ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਸਨ ਉਹ ।

ਅੱਗੇ ਪੜੋ

ਕੇਸੋ – ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ

Posted on:- 21-07-2017

suhisaver

ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਾ ਕੋਸਾਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਤੇ ਕੋਮਲ ਪੱਤੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਿੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਕੋਈ ਘਟਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਕੇਤ ਦੇਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ।ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਕੇਸੋ ਕਬੂਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਣਿਆਂ ਦਾ ਚੋਗਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਪੁਰਾਣੀ ਹਵੇਲੀ ਵਿਚ ਹੱਥ ਵਿਚ ਦਾਣਿਆਂ ਦਾ ਕਟੋਰਾ ਫੜੀ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਏ ਪਰ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਬੂਤਰ ਆ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਘਬਰਾ ਰਿਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਏ ਕਿ ਇਹ ਧੜਕਣ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਐ।ਇਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਕਦੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਕਦੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਦੂਰ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰਦੀ ਏ ਪਰ ਕਬੂਤਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੇ।ਕਦੇ ਸੋਚਦੀ ਏ ਕਿ ਦਾਣੇ ਖਿਲਾਰ ਕੇ ਚਲੀ ਜਾਵੇ ਪਰ ਫਿਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਉਹ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਏ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਉਡੀਕ ਲਵੇ।

ਦਾਣੇ ਹੱਥ 'ਚ ਫੜੀ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਹਵੇਲੀ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵਿਚ ਖੁੱਭੀ ਹੋਈ ਏ।ਅਚਾਨਕ ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਛੂਹ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀ ਏ ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਮੁੰਡੇ ਗੇਬੂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦਹਲਾ ਉਠੱਦੀ ਏ।ਉਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਪਰ ਉਹ ਲੰਬਾ ਹੱਥ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਂਉਦਾ ਸਿਰਫ ਏਨਾ ਹੀ ਬੋਲ ਪਾਂਦਾ ਏ 'ਬੀਬੀ ਭਾਪਾ...।'

ਅੱਗੇ ਪੜੋ

ਕਹਾਣੀ-ਨਾਵਲ

ਆਬ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪੁਸਤਕਾਂ